Gezi Parkı’nın Piyanisti

Davide Martello: Gezi Parkı’nın Piyanisti

‘’ ‘Çiçek Çocuklar’ nasıl bir çiçek kondurduysa bir tüfeğin namlusuna, işte tam da öyle bir adam dağıtıyor memleketimin üstünden kara gaz bulutlarını, piyanosunun tuşlarıyla” dedim o gece.

Memleketime başka memleketlerden kalkıp gelen güzel insan… Geldiğiyle kalsa iyi!

Gezi Parkı’ ndan çıkıp meydandan geçerek İstiklal’ e karışacakken onu duymam, sabaha kadar piyano çaldığı geceydi… Başka bir yere gidemedim, bir köşesinden iliştim kalabalığa… Taksim Meydanı’ nda onun parmaklarının piyanodaki sesleri kirli bir camı şeffafyaparcasına; gökteki bütün bulutları üfüren rüzgârcasına; acelesizce; özenli bir elin ahenkli hareketleriyle ülkemin önündeki bir yüzyılı daha tek tek diziyordu… Şu yıl şöyle olsun, sonra şööyle olsun.. Bak işte burada bunu yapacaksınız…

Uykum geldiğinden değil de, dünyevi işler yüzünden kaç kere yollandım ayrılmak için, kaç saat sürdü gidip gidip geri gelmeler böyle… Bence bu adam olmalı, o gece güneşi alıp doğudan bir yerlerden sabahleyin vakti gelince İstanbul’a doğru usulca tutan… Şarkı aralarında alnını ovalıyordu ve yeni bir şarkıya başlıyordu.. Şarkı aralarında burnuna dokunuyordu ve yeni bir şarkıya başlıyordu.. Şarkı aralarında telefonla konuşuyordu, kimle konuşuyordu? Şarkıları sanki orada, o anda yazıyordu. Ayaklarımda onu dinlemenin mutluluğunun yorgunluğu… Gidecektim, geri döndüm, yine dinledim. Başka tarafına geçtim, o taraftan da dinledim. O hep çalıyordu, fötr şapkasını düzeltiyordu şarkı aralarında ve yeni bir şarkıya başlıyordu.

El koydular sesine. Eller kimi zaman el koyar, kimi zaman göğü siler, kimi zaman ikna eder, kimi zaman uzanır başka bir ele. Ey göğe ses çalan siyahlık, tuşlu şey; bir otoparkta tombul bir el dokundu mu tuşlarına, hiç kimse bilmeyecek!

Geri verdiler piyanosunu daha sonra. O aldı onu Abbasağa’ya geldi, bir kaç şarkılığına. Çok zaman görmediği ve çok zaman görmeyeceği arkadaşlarına uğrayan uzak ama iyi bilinen arkadaş… En sevilen şarkısının adını Türkiye koymuş, her yerde bunu söyleyeceğini söyledi. Söyle ve çoğalt Davide Martello.

Sen bu şehrin göğünün tozunu aldın ve gittin, denizlere savurdun. Ben seni ayakta alkışlarım.

+There are no comments

Add yours